سوره التکویر

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ

1

به نام خداى گسترده‌مهر مهرورز؛ هنگامى كه خورشيد در هم پيچيده شود،


وَ إِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ

2

و هنگامى كه ستارگان بى‌فروغ شوند (و سقوط كنند)،


وَ إِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ

3

و هنگامى كه كوه‌ها روان شوند،


وَ إِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ

4

و هنگامى كه شتران باردار متروك شوند،


وَ إِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ

5

و هنگامى كه حيوانات وحشى پراكنده شوند،


وَ إِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ

6

و هنگامى كه درياها برافروخته (و پر) شوند،


وَ إِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ

7

و هنگامى كه اشخاص (گروه) گروه شوند،


وَ إِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ

8

و هنگامى كه از دختر زنده به گور شده پرسيده شود:


بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ

9

»به كدامين پيامد (گناه) كشته شد؟!«


وَ إِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ

10

و هنگامى كه نامه‌ها (ى اعمال) گشوده شود،


وَ إِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ

11

و هنگامى كه پرده از (حقايق) آسمان برداشته شود،


وَ إِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ

12

و هنگامى كه دوزخ شعله‌اى فروزان شود،


وَ إِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ

13

و هنگامى كه بهشت نزديك شود،


عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ

14

(در آن روز، هر) شخص مى‌داند آنچه را كه حاضر كرده است.


فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ

15

و سوگند ياد مى‌كنم به (سيارات) بازگردنده!


ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ

16

روان شده پنهان شونده،


وَ ٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ

17

و سوگند به شب، هنگامى كه روى آورد و برگردد (و به آخر رسد)!


وَ ٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ

18

و سوگند به بامداد، هنگامى كه بدمد!


إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ

19

قطعا آن (قرآن) سخن فرستاده ارجمند (جبرئيل) است.


ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ

20

كه قدرتمند [و] داراى جايگاهى نزد صاحب تخت (جهاندارى و تدبير هستى) است.


مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ

21

كه در آنجا (در ميان فرشتگان، فرمان او) اطاعت شده [و] درستكار است.


وَ مَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونٖ

22

و همنشين شما (پيامبر) ديوانه نيست.


وَ لَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ

23

و بيقين او را در افق روشن ديده است.


وَ مَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينٖ

24

و او نسبت به (بازگويى اخبار) نهان بخيل نيست.



قاری